Κάποτε ο Άγγλος αριστοκράτης Τζον Μοντάγκιου, ο 4ος Κόμης του Σάντουιτς, συμμετείχε σε ένα ολονύχτιο παιχνίδι με χαρτιά το 1762 και ξαφνικά άρχισε να τον αποσπά η πείνα. Σύμφωνα με τον θρύλο, μη θέλοντας, όμως, να διακόψει το παιχνίδι, ζήτησε από τον υπηρέτη του να του φέρει ένα σνακ: βοδινό κρέας ανάμεσα σε δύο φέτες ψωμί, ώστε να ικανοποιήσει ταυτόχρονα την πείνα του και την επιθυμία του να συνεχίσει να κερδίζει.
Αν και δεν ήταν ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που σκέφτηκε να φάει ένα σνακ με αυτόν τον τρόπο, πιθανότατα εμπνεύστηκε από γαστρονομικές δημιουργίες στην Τουρκία και την Ελλάδα, η ιδέα του κόμη έγινε μόδα στην αγγλική υψηλή κοινωνία και τελικά του χάρισε την τιμή να δώσει το όνομά του σε αυτό το συγκεκριμένο γεύμα με βάση το ψωμί.
Το σάντουιτς εξαπλώθηκε σύντομα και σε άλλες κοινωνικές τάξεις στην Ευρώπη και τις αμερικανικές αποικίες, με τη δημοτικότητά του να ενισχύεται από τις συνεχώς αυξανόμενες αναφορές σε βιβλία μαγειρικής τον 19ο και 20ό αιώνα, αναφέρει το historyfacts. Ωστόσο, πολλά φαγητά που κάποτε ήταν δημοφιλή δεν κατάφεραν να επιβιώσουν μέχρι σήμερα - και το ίδιο ισχύει για ορισμένα παλιομοδίτικα σάντουιτς. Μερικά από αυτά είναι απλώς υπερβολικά παράξενα για τον σύγχρονο ουρανίσκο.
Σάντουιτς με στρείδια
Στις ΗΠΑ του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, τα στρείδια ήταν μια δημοφιλής επιλογή για την γέμιση των σάντουιτς. Τα λεγόμενα oyster loaves εμφανίζονται στο βιβλίο The Virginia Housewife της Mary Randolph το 1824, καθώς και στο Up-To-Date Sandwich Book της Eva Green Fuller το 1909.
Η πρώτη και πιο βασική συνταγή της Fuller ζητά απλώς να προστεθούν λίγες σταγόνες ταμπάσκο, χυμός λεμονιού και λάδι σε ψιλοκομμένα ωμά στρείδια (χωρίς ακριβείς δοσολογίες), να αλειφθεί το μείγμα σε λευκό ψωμί και να ολοκληρωθεί με ένα φύλλο μαρουλιού.
Σάντουιτς με μαγιά
Ο λάτρης των σάντουιτς Barry Enderwick έχει ξεθάψει έναν θησαυρό από παλιά βιβλία μαγειρικής για να αναδημιουργήσει ξεχασμένες συνταγές στους λογαριασμούς του στα κοινωνικά δίκτυα @Sandwiches of History και το σάντουιτς με μαγιά είναι μία από αυτές τις παρωχημένες δημιουργίες. Η μαγιά χρησιμοποιείται συνήθως για το ζύμωμα ψωμιού και τη ζύμωση της μπύρας, οπότε είναι περίεργο να αποτελεί κύριο συστατικό σε φαγητό.
Όμως τη δεκαετία του 1930, η εταιρεία Fleischmann’s προσπάθησε να προωθήσει τα διατροφικά οφέλη της μαγιάς της, οδηγώντας σε μια σχετική συνταγή στο 1001 Sandwiches της Florence A. Cowles (1936). Η Cowles ζητούσε πέντε σταγόνες “table sauce” να προστεθούν σε ένα κομμάτι συμπιεσμένης μαγιάς, δημιουργώντας μια πάστα που αλειφόταν σε κράκερ ή ψωμί. Είτε επρόκειτο για κέτσαπ, είτε για σάλτσα Worcestershire, είτε για κάτι άλλο, το σάντουιτς αυτό δεν βοήθησε καθόλου την τελικά αποτυχημένη προσπάθεια να αποκτήσουν οι Αμερικανοί όρεξη για γεύματα με μαγιά.
Σάντουιτς με πίκλες
Ο τίτλος εδώ είναι λίγο παραπλανητικός. Ναι, υπάρχουν ψιλοκομμένες πίκλες στα σάντουιτς που τρώμε σήμερα, αλλά οι οδηγίες στο Salads, Sandwiches and Chafing Dish Recipes του 1916 ζητούν να αναμειχθούν με χτυπημένη κρέμα γάλακτος, μαγιονέζα και τριμμένο χρένο, και να προστεθεί ψιλοκομμένο μαγειρεμένο βοδινό πάνω σε βουτυρωμένο ψωμί.
Σάντουιτς με ποπκόρν
Το ποπκόρν είναι αγαπημένο σνακ, οπότε γιατί να μην συνδυαστεί με λαχταριστό βουτυρωμένο τοστ για ένα επιπλέον δελεαστικό αποτέλεσμα; Αυτό φαίνεται πως ήταν το σκεπτικό πίσω από τη συνταγή στο Up-to-Date Sandwich Book του 1909, μόνο που η συνταγή ζητά επίσης να προστεθούν «πέντε καθαρισμένες σαρδέλες, λίγη σάλτσα Worcestershire και αρκετή κέτσαπ ντομάτας ώστε να δημιουργηθεί πάστα».
Toast Sandwich (Σάντουιτς ψωμιού)
Ναι, ακριβώς αυτό που φαντάζεσαι. Σύμφωνα με το δημοφιλές Beeton’s Book of Household Management του 1861, η συνταγή ζητά απλώς να τοποθετηθεί μια φέτα κρύου ψημιού του τοστ ανάμεσα σε δύο φέτες βουτυρωμένου ψωμιού και να αλατοπιπερωθεί (αν και η συγγραφέας, Isabella Beeton, προτείνει ότι μπορεί να εμπλουτιστεί με φέτες κρέατος).
Παρότι σήμερα μοιάζει με απομεινάρι μιας άλλης εποχής, το toast sandwich αναβίωσε το 2011 από τη Βασιλική Εταιρεία Χημείας του Ηνωμένου Βασιλείου, και μάλιστα εμφανίστηκε στο μενού του εστιατορίου The Fat Duck στο Μπρέι, στο Μπέρκσαϊρ της Αγγλίας.
Σάντουιτς με πουρέ πατάτας
Αυτή η δημιουργία, γνωστή και ως «Το Μεγαλύτερο Ανδρικό Σάντουιτς του Κόσμου», αποδίδεται στον μοναδικό Τζιν Κέλι. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο πότε εμφανίστηκε πρώτη φορά η συνταγή, ούτε αν την επινόησε ή απλώς την υιοθέτησε ο διάσημος καλλιτέχνης, σίγουρα δεν είναι για όσους προσέχουν τους υδατάνθρακες.
Η συνταγή απαιτεί μια παχιά στρώση από πουρέ πατάτας πάνω σε βουτυρωμένο γαλλικό ψωμί, με φέτες κρεμμυδιού, μαγιονέζα και γενναίες δόσεις αλατοπίπερου. Το σάντουιτς στη συνέχεια ψήνεται στο γκριλ. Σύμφωνα με μία συνταγή, έπρεπε να σερβίρεται με «μια κούπα μπύρα από δίπλα».